ΤΟΜΕΥΣ ΝΕΟΤΗΤΟΣ 

1) Κατηχητικά Σχολεία

- Τό Πρόγραμμα τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων (δεῖτε παρακάτω)

2) Κατασκηνώσεις 

ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ 2010

- Ἔντυπο γιὰ ὑποβολή δηλώσεως συμμετοχῆς

- Κατασκηνωτικές Περίοδοι 2010

Πληροφορίες γιὰ τὴν Κατασκήνωση θὰ βρεῖτε στο: youthimdpk.blogspot.com 

- Τό Καθημερινό Πρόγραμμα τῆς Κατασκηνώσεως (δεῖτε παρακάτω) 

- Τά Συνθήματα τῶν Κατασκηνωτικῶν Περιόδων (δεῖτε παρακάτω)

- Πληροφορίες - Ἐπικοινωνία (δεῖτε παρακάτω)

- Σκετς - Τραγούδια (δεῖτε στό τέλος τῆς ἐνότητας)

1) Κατηχητικά Σχολεία

Σύνολο Κατηχητικῶν Σχολείων:19 

Σύνολο Κατηχητῶν: 10

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Μαθημάτων Κατηχητικῶν Σχολείων Κονίτσης 

διά τό Σχολικόν ἔτος 2009 - 10 

2) Μαθητικές Κατασκηνώσεις 

Ἀπὸ τὸ 1995 ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης λειτουργεῖ μαθητικές Κατασκηνώσεις (γιὰ παιδιά Γυμνασίου καὶ Λυκείου) στὴν ἐκ βάθρων ἀνακαινισμένη Ἱερὰ Μονὴ Ταξιαρχῶν «Γκούρας», στὸ χωριὸ Ἀηδονοχώρι, 20 περίπου χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν Κόνιτσα. Λειτουργοῦν δύο κατασκηνωτικές περίοδοι. Τον Ἰούλιο γιὰ τοὺς μαθητές καὶ τὸν Αὔγουστο γιὰ τὶς μαθήτριες.

Σὲ ἕνα προικισμένο ἀπὸ φυσικὲς ὀμορφιὲς περιβάλλον, σ’ ἕνα τόπο ἁγιασμένο ἀπὸ τὶς προσευχὲς τῶν πατέρων που ἀσκήτευσαν στὴν Ἱερὰ Μονή, οἱ κατασκηνωτὲς ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ περάσουν ἕνα ἀξέχαστο δεκαπενθήμερο, γεμάτο παιχνίδια, χαρά, χριστιανική συναναστροφή καὶ ξεκούραση. Μὲ πολλές πνευματικὲς εὐκαιρίες, ἐκδηλώσεις καὶ δραστηριότητες, βιώνουν Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα.

Στὸν περιβάλλοντα χῶρο τῆς Μονῆς ἔχουν δημιουργηθεῖ χῶροι ἀθλοπαιδιῶν καὶ γήπεδα ποδοσφαίρου, μπάσκετ καὶ βόλλεϋ. Μπορεῖτε νὰ πάρετε μιὰ γεῦση ἀπὸ τὸ καθημερινὸ πρόγραμμα τῶν κατασκηνωτῶν:

Το Πρόγραμμα τῆς Κατασκήνωσης

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΔΩΝ 

1995: «ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ»

1996: «ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

1997: «ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ»

1998: «ΜΕΙΝΟΝ ΜΕΘ’ ΗΜΩΝ»

1999: «ΘΕΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗ»

2000: «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ»

2001: «ΣΤΗ ΣΚΕΠΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ»

2002: «ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ»

2003: «ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ»

2004: «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ»

2005: «ΓΕΝΝΑΙΕΣ ΨΥΧΕΣ»

2006: «ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

2007: «ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

2008: «ΣΤΡΑΤΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ»

2009: «ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ 2010

Πληροφορίες:

Γιὰ τὰ ἀγόρια:

Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου: στὸ τηλ. 26550-25029.

Λυκείου: στὸ τηλ. 26550-23506.

Γιὰ τὰ κορίτσια

Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου: στὸ τηλ. 26550-22822.

Γ΄ Γυμνασίου καὶ Λυκείου: στὰ τηλ. 26550-22441& 22641

Κατασκηνωτικές Περίοδοι:

Α΄ Περίοδος: Ἀγοριῶν Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου :

8-19 Ἰουλίου 2010

Β΄Περίοδος: Κοριτσιῶν Δημοτικοῦ - Γυμνασίου - Λυκείου:

27 Ἰουλίου - 3 Αὐγουστου 2010

Δ΄Περίοδος: Ἀγοριῶν Λυκείου & Φοιτητές

26- 28  Αὐγουστου 2010

Ὑπεύθυνος γιὰ τὶς Κατασκηνώσεις:

Ἀρχιμ. Χερουβεὶμ Σουτόπουλος

Τηλ: 2655025029

E-mail:  Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε  

Ταχ. Διεύθυνσις: Τ.Κ.:441 00 ΚΟΝΙΤΣΑ 

Σκετς -Τραγούδια

Ο  ΔΙΚΟΣ  ΜΑΣ  ΑΪ - ΚΟΣΜΑΣ

            -Ἀφεντικό, δὲ θὰ δουλέψω αὔριο !

            Κοίταξε ὁ κὺρ Μανώλης τὸν Θανάση μ' ἕνα βλέμμα λιγάκι εἰρωνικό, λιγάκι περιπαικτικὸ μὰ ὁπωσδήποτε καλοκάγαθο.

            -Καὶ γιατὶ δὲ θὰ δουλέψεις αὔριο ; Μήπως σοῦ ἔτυχε καμιὰ κληρονομιὰ στὴν Ἀλβανία ;

            Γέλασε μὲ τὸ πείραγμα τ' ἀφεντικοῦ του ὁ Θανάσης.

            -Μὴ στεναχωριέσαι, κὺρ Μανώλη, δὲ θὰ μὲ χάσεις ἀπὸ ἐργάτη. Ὅμως αὔριο εἶναι γιὰ μένα μεγάλη μέρα καὶ θέλω νὰ πάω στὴν ἐκκλησία.

            -Εἶναι γιορτὴ αὔριο ; ρώτησε ξαφνιασμένος ὁ κὺρ Μανώλης.

            -Εἶναι τ' Ἁι-Κοσμᾶ τοῦ δικοῦ μας, ἀπάντησε μὲ χαρὰ ὁ Θανάσης.

            -Τοῦ δικοῦ σας ; Ποιανοῦ δικοῦ σας, βρὲ Θανάση ;

            -Τοῦ Αἰτωλοῦ, κὺρ Μανώλη, τοῦ Πατροκοσμᾶ.

            -Κι ἀφοῦ εἶναι Αἰτωλός, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι δικός σας ; τὸν τσίγκλισε ἄλλη μιὰ φορὰ ἐκεῖνος.

            Τά ΄χασε γιὰ μιὰ στιγμὴ ὁ Θανάσης καὶ προσπάθησε νὰ θυμηθεῖ.

            - Κὺρ Μανώλη, μαρτύρησε κοντὰ στὸ χωριό μου καὶ τὰ λείψανά του βρίσκονται ἐκεῖ, εἶπε καὶ σοβαρεύτηκε ἀπότομα.

 Ἔβγαλε συγκινημένος μιὰ μικρὴ ξύλινη εἰκόνα ἀπὸ τὴν τσέπη του καὶ τὴν προσκύνησε μὲ σεβασμό.

            -Τὴν ἔχω πάντα μαζί μου, μοῦ τὴ χάρισε ὁ παπὰς τοῦ χωριοῦ μου. Ὅλοι ἐκεῖ στὰ χωριὰ γύρω ἀπὸ τὸ Κολικόντασι τὸν εὐλαβοῦνται πολύ. Ὅλα τὰ δύσκολα χρόνια, ἀπὸ τὸ Κολικόντασι παίρναμε ἐλπίδα καὶ κουράγιο.

            -Τὶ εἶναι τὸ Κολικόντασι, Θανάση ; ρώτησε γεμᾶτος ἐνδιαφέρον πιὰ ὁ κὺρ Μανώλης.

            -Ἕνα χωριὸ κοντὰ στὸ Βεράτι. Ἐκεῖ εἶναι τὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου. Καὶ τὶ δὲ θὰ ἔδινα νὰ εἶμαι αὔριο ἐκεῖ !  Μ' ἀφοῦ δὲν μπορῶ νὰ πάω ἐκεῖ, θὰ πάω τουλάχιστον ἐδῶ στὴν ἐκκλησία.

            -Ρὲ σὺ Θανάση, πετάχτηκε ἀπὸ κεῖ ποὺ καθόταν ὁ κὺρ Μανώλης. Πόσες φορὲς μὲ κάλεσες νὰ πᾶμε στὸ χωριό σου ;

            -Πάρα πολλές, ἀφεντικό, μὰ δὺ δὲ μᾶς καταδέχτηκες, εἶπε λιγάκι μουδιασμένος ὁ Θανάσης.

            -Λοιπὸν ἦρθε ἡ ὥρα. Φεύγουμε ἀπόψε, καὶ αὔριο τὸ πρωὶ θὰ εἴμαστε στὸ Κολι...., πῶς τὸ εἶπες ;

            -Κολικόντασι, ἀφεντικό.

            -Μπράβο, λοιπόν, φεύγουμε γιὰ τὸ Κολικόντασι.

            Δὲν πίστευε στ' αὐτιά του ὁ Θανάσης. Νά, ὅπου νά ' ναι, θὰ τοῦ ἔλεγε πὼς τοῦ ἔκανε πλάκα, ὅτι τὸν πείραζε. Κοὶταξε τὸν κὺρ Μανώλη στὰ μάτια ὁ Θανάσης καὶ τὸτε κατάλαβε, πὼς ὄχι, ὁ κὺρ Μανώλης δὲν τὸν πείραζε. Ὁ κὺρ Μανώλης τὸ ἐννοοῦσε, γιατὶ τὰ μάτια του ἦταν βουρκωμένα κι ἔλαμπαν.

            -Θανάση, ἄν σήμερα ἔφτασα ἐδῶ ποὺ ἔφτασα, ἄν ἔχω στὰ χέρια μου ἕνα πτυχίο Πανεπιστημίου, τὸ ὀφείλω στὸν Ἅγιό σου, εἶπε συγκινημένος ὁ κὺρ Μανώλης.

 Ὁ συγχωρεμένος ὁ πατέρας μου ἦταν θεοφοβούμενος ἄνθρωπος. Ἦταν ὅμως καὶ πολὺ πεισματάρης. Σὰ τελείωσα τὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο, τοῦ ζήτησα νὰ πάω καὶ στὸ Γυμνάσιο, μὰ ἐκεῖνος δὲν ἤθελε νὰ μ' ἀφήσει. Ὁ δάσκαλός μου ἐπέμενε, μὰ ὅσο ἐπέμενε ὁ δάσκαλος ἄλλο τόσο ἀρνιότανε ὁ πατέρας μου. Ἐγὼ τὸν ἤξερα καὶ δὲν εἶχα μέσα μου καμιὰ ἐλπίδα. Μιὰ μέρα ἦρθε στὸ χωριό μας ἕνας ἱεροκήρυκας καὶ μᾶς μίλησε γιὰ τὸν Πατροκοσμᾶ. Ὅλοι ξέραμε πὼς πέρασε κι ἀπ' τὸ χωριό μας, μὰ πολλὰ πράγματα δὲν ξέραμε γι' αὐτόν. Μᾶς εἶπε γιὰ τοὺς σταυροὺς ποὺ ἔστηνε, γιὰ τὰ κομποσχοίνια ποὺ μοίραζε καὶ γιὰ τὰ πολλὰ σχολεῖα ποὺ ἵδρυσε. Ἐπέμενε πολὺ πάνω σ' αὐτὸ καὶ μὲ τὴν εὐκαιρία συμβούλεψε τοὺς χωριανούς μου ν' ἀφήνουν τὰ παιδιά τους νὰ μαθαίνουν γράμματα. Ἔ, ὅ,τι δὲν μπόρεσαν νὰ κάνουν τὰ παρακάλια μου κι ὁ δάσκαλός μου, τὸ ἔκανε ἐκεῖνος ὁ ἱεροκήρυκας καὶ ὁ Πατροκοσμᾶς σου. Νὰ ἐγώ, βλέπεις, τὸ ξέχασα · ξέχασα καὶ πότε γιορτάζει, ἐνῶ ἐσύ ...

            -Ἐγώ, τὸν διέκοψε ὁ Θανάσης, ἐγὼ εἶναι ἀδύνατον νὰ ξεχάσω, γιατὶ μιὰ τέτοια μέρα, ὅταν ἤμουν 10 χρονῶν, ἡ γιαγιά μου μὲ πῆρε κρυφὰ ἀπ' ὅλους, κρυφὰ κι ἀπ΄ τὴ μάνα μου, κρυφὰ κι ἀπ' τὸν πατέρα μου καὶ μὲ πῆγε στὸ ποτάμι, ἐκεῖ ποὺ βρέθηκε τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου. Ἄχ, κὺρ Μανώλη, δὲν μπορεῖς νὰ φανταστεῖς τὶ μεγάλη τόλμη ἦταν αὐτὸ ποὺ ἔκανε ἡ γιαγιά μου !  Εἶχε συνεννοηθεῖ μὲ τὸν παπὰ τοῦ χωριοῦ μου, ποὺ κανεὶς πιὰ δὲν ἤξερε πὼς ἦταν παπάς.  Τὸ καθεστὼς τοὺς πέταξε τὰ ράσα καὶ τοὺς ξύρισε καὶ ἔκανε τὶς ἐκκλησιές μας στάβλους καὶ καφενεῖα.

            Ξημέρωνε τ' Ἁι - Κοσμᾶ καὶ ἡ νύχτα ἦταν δροσερή, ἀφοῦ κόντευε πιὰ νὰ τελειώσει τὸ καλοκαίρι. Φτάσαμε στὸ ποτάμι ἀξημέρωτα καὶ κεῖ ὁ παπα-Γιώργης μὲ βάπτισε καὶ μ' ἔκανε χριστιανό. Ἦταν τότε ποὺ μοῦ χάρισε κι αὐτὴ τὴν εἰκονίτσα. Ὕστερα πήγαμε ὥς τὸ Κολικόντασι καὶ πήραμε εὐλογία ἀπὸ τὸν Ἅγιο. Ὅταν πέθανε ἡ γιαγιά μου, εἶπα μόνος μου στοὺς γονιούς μου γιὰ τὴ μυστικὴ βάπτισή μου. Σὰν ἄνοιξαν τὰ σύνορα, ἤμουν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ ἦρθαν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἴσως ἀπὸ τοὺς λίγους νέους ποὺ ἤμουν βαπτισμένος. Γιὰ μένα, κὺρ Μανώλη, αὐτὴ ἡ μέρα εἶναι κάτι σὰν Πασχαλιά.

            Σταμάτησε ὁ Θανάσης νὰ μιλᾶ κι ὁ κὺρ Μανώλης ἔμεινε καὶ κεῖνος λίγο σκεφτικός.

            -Λοιπόν Θανάση, σὲ δύο ὧρες ξεκινᾶμε. Θὰ προλάβουμε νὰ εἴμαστε ἐκεῖ γιὰ τὴν Λειτουργία ;

            -Θὰ προλάβουμε, κὺρ Μανώλη, εἶπε χαρούμενος ὁ Θανάσης. Καὶ ξέρεις, φέτος κλείνω ἀκριβῶς 25 χρόνια ἀπὸ τὴ μέρα ποὺ βαπτίστηκα.

            Σὰ πέρασε τὸ ἁμάξι τοῦ κὺρ Μανώλη τὰ σύνορα, ἦταν ἀκόμα νύχτα. Κι ἔτσι καθὼς ἀνέβαιναν πρὸς τὸ Βεράτι, πῆρε νὰ χαράζει.

            Ξημέρωσε τ' Ἁι - Κοσμᾶ καὶ σὰν μπῆκαν στὸ Κολικόντασι χτυποῦσαν οἱ καμπάνες. Σκίρτησε ἡ καρδιὰ τοῦ Θανάση. Σὰν ἦταν μικρὸς τοῦ μιλοῦσαν γιὰ τὶς καμπάνες, μὰ δὲν εἶχε ἀκούσει ποτὲ καμπὰνα στὸν τόπο του. Καὶ τώρα νά, παντοῦ ἀντηχοῦσε ὁ ἦχος τους καὶ ἔφτασε καὶ μέχρι τὸ ποτάμι ·  καὶ κεῖνο σκίρτησε γιατὶ θυμήθηκε τὸ Ἅγιο Λείψανο ποὺ δέχθηκε μιὰ μέρα, μὰ καὶ τὰ δεκάδες κορμιὰ ποὺ βυθίστηκαν μέσα στὴ νύχτα τρεῖς φορὲς στὰ νερά του εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

            Καὶ κύλησαν τὰ νερά του πιὸ ζωηρὰ καὶ μόνη τους ἐπιθυμία ἦταν νὰ γυρίσουν πίσω καὶ νὰ περάσουν τὰ σύνορα, νὰ μποῦν ξανὰ στὴν Ἑλλάδα μουρμουρίζοντας " Χριστὸς Ἀνέστη, Χριστὸς Ἀνέστη !".

(Διήγημα τῆς Ἑλένης Βασιλείου. Περιοδικὸ "Ἀπολύτρωσις" Ἀρ. Φύλλου 763-764). 

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Λίγα λόγια γιὰ τὰ τραγούδια τῆς Ἱ. Μητροπόλεως

 Τὰ τραγούδια ποὺ θὰ ἀκούσετε ἀποτελοῦν μελοποίηση τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας. Ἕνα ἐξ αὐτῶν (Νο 8) ἀναφέρεται καὶ στὴ μορφὴ τοῦ ἀειμνήστου Σεβαστιανοῦ, Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, ἀγωνιστοῦ γιὰ τὰ ἐθνικὰ δίκαια τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἡ ἠχογράφηση ἔγινε πρὸς τὸ παρὸν πρόχειρη καὶ ὄχι σέ Studio. Ἀκολουθοῦν οἱ τίτλοι τῶν τραγουδιῶν καὶ οἱ στίχοι τους.

(Γιὰ νὰ ἀκούσετε τὰ παρακάτω τραγούδια σὲ μορφή mp3 μεταβεῖτε:

 http://enok-ellas.blogspot.com/)

ΤΙΤΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

1. Ἅγ. Μᾶρκος Εὐγενικὸς

2. Ὕμνος τῶν προγόνων

3. Σ’εὐχαριστῶ

4. Μεσολόγγι

6. Χρυσόστομε σήκω !

7. Στὴ σημαία

9. Ἀνεξίτηλη σφραγῖδα

10. Τὸ στεφάνι τῆς μάνας

11. Χαρίτωνος Ἱεραποστόλου - Μνήμη

12 Στὸν Ἅγιο Νικόδημο

13. ΗΡΩΩΩΝ ΨΥΧΕΣ

14. Ἑλλήνων Ὕμνος

15. Ἐμπρός Βορειοηπειρῶτες

1) ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

Ἴδετε πάντες οἱ πιστοὶ

τὸν Μέγαν Ποιμενάρχην,

Ὀρθοδοξίας ἅπασας

Μεγάλον κανονάρχην.

ΕΠΩΔΟΣ

Λάβετε φῶς τὸ Ἱλαρὸν

ζῆστε Ὀρθοπραξίαν,

στὴν πίστιν στερεώθητε

λάβετε εὐλογίαν.

Ὡς τὴν πανσέληνον γλυκὺς

φώτισε εἰς Φεράραν,

ταπείνωσε ποντίφικος

τὴν παπικὴν τιάραν.

ΕΠΩΔΟΣ

Λάβετε φῶς τὸ Ἱλαρὸν...

Ἥλιος τώρα φαεινὸς

στὴν πόλην Φλωρεντίας,

ἐξέλαμψε τὰ δόγματα

τὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.

ΕΠΩΔΟΣ

Λάβετε φῶς τὸ Ἱλαρὸν

(Στίχοι Ἰ. Ἀκρίτας Κόνιτσα 23.12.2007. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

Ἐμπρὸς νὰ μεταλαμπαδεύσουμε τήν φλόγα τους!

2) ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ

Ἐσεῖς ποὺ πρωτοσπείρατε

 τῆς Λευτεριᾶς τὸ σπόρο,

λαχταρισμένο δῶρο

στὴ σκλαβωμένη γῆ.

Ἐσεῖς κι’ ὅταν ὡρίμασαν

τὰ στάχυα καρποφόρα,

στοῦ θερισμοῦ τὴν ὥρα,

μᾶς γίνατ’ ὁδηγοί.

ΕΠΩΔΟΣ

Κι ὅπου πολέμων κράξιμο

κι ὅπου τῆς μάχης κρότοι,

ἐσεῖς περνᾶτε πρῶτοι

κι ἀκολουθοῦμε ἐμεῖς. (δίς)

Ὤ ἤσκιοι μεγαλόκορμοι

κι ἀπείραχτοι στὰ χρόνια,

φέρνετ’ ἐσεῖς τὰ ἐγγόνια

στὸ δρόμο τῆς τιμῆς.

Στὴ μνήμη σας ἀνάβουμε

χρυσᾶ λιβανιστήρια·

γιὰ σᾶς τὰ νικητήρια

τὰ χείλη μας ὑμνοῦν.

ΕΠΩΔΟΣ

Κι ὅπου πολέμων κράξιμο ...

Καὶ πλέκοντας τὰ χέρια μας

τῆς δόξας τὰ στεφάνια,

- δική μας περηφάνεια -,

στοὺς τάφους σας κρεμοῦν.

ΕΠΩΔΟΣ

Κι ὅπου πολέμων κράξιμο ...

(Στίχοι Γ. Δροσίνης. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

3) Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Κοίτα λίγο τὴν ζωή σου,

μέτρα κάθε της λεπτό,

γιὰ τὴν κάθε μιὰ στιγμή σου

πόσα εἶναι «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ;

ΕΠΩΔΟΣ

«Σ’ εὐχαριστῶ,

γιὰ τὴν κάθε μιὰ στιγμή μου,

Σ’ εὐχαριστῶ,

Θεέ μου, ποὺ εἶσαι ἐδῶ. 

Σ’ εὐχαριστῶ,

ποὺ φωτίζεις τὴν ψυχή μου

Σ’ εὐχαριστῶ,

μὲ τὸ φῶς τὸ ἀληθινό».

Δὲς τὸ φῶς μὲς στὸ σκοτάδι

τῆς ψυχῆς σου καὶ θὰ δεῖς :

Κάποιου εἶναι τὸ σημάδι.

Καὶ γι’ αὐτὸ ἐσὺ θὰ πεῖς :

ΕΠΩΔΟΣ : «Σ’ εὐχαριστῶ,.....

Κοίτα λίγο στὴν καρδιά σου

τὶ ὑπάρχει καὶ γιατὶ

καὶ ποτὲ ἀπ’ τὴν ματιά σου

ἡ χαρὰ νὰ μὴν σβηστεῖ.

ΕΠΩΔΟΣ: «Σ’ εὐχαριστῶ,.....

Κοίτα λίγο τὴν ζωή σου

εὐλογίες τὶ καλό ;

ρῶτα πιὰ τὸν ἑαυτό σου

πόσα εἶναι «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» ;

ΕΠΩΔΟΣ : «Σ’ εὐχαριστῶ,.....

 ( Στίχοι : Μαριάννας Ράπτη μὲ μικρὲς παραλλαγές. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

4) ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ

Ἦχος Πλ. τοῦ Α΄

Ρυθμὸς 3σημος καὶ 7σημος

Κόβω γιὰ σὲ τὰ βάγια

τοῦ τραγουδιοῦ ἱερὰ

στὸ μέτωπο στὰ πλέκω

στεφάνια γιορτερά. (δίς)

Βωμὸς τὸ μέτωπό σου

θυμᾶσαι μιὰ φορὰ

στὸ ἄγγιξαν καὶ στ’ ἅγιασαν

τῆς δόξας τὰ φτερά. (δίς)

ΕΠΩΔΟΣ

Τὸ Μεσολόγγι σκέλεθρο

γυμνὸ ξεσαρκωμένο

δὲν παραδίνει τ’ ἄρματα

δὲν γέρνει τὸ κεφάλι (δίς)

Κρατεῖ γιὰ νεκροθάφτη του

τὸν Χρῆστο τὸν Καψάλη

καὶ φλογερὸ μετέωρο

πετᾶ στὸν οὐρανό.

ΕΠΩΔΟΣ

Τὸ Μεσολόγγι σκέλεθρο...

(Οἱ 2 πρῶτες στροφὲς εἶναι στίχοι τοῦ Κωστῆ Παλαμᾶ καὶ ἡ 3 στροφὴ τοῦ Ἀριστοτέλους Βαλαωρίτου. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

6) ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ ΣΗΚΩ !

Μιὰ ἑξηντάχρονη ζωὴ μεστὴ

ἀπὸ φιλάνθρωπη πνοὴ καὶ δράση

στοῦ σύμπαντος τὸν Κύριο ἀρεστὴ

π’ ἄνθρωπο φιλοτέχνησε καὶ πλάση.

Τὸν Θεῖο λόγο πάντα ὁμιλεῖ

ἔχοντας ἀπ’ τὸ λίκνο του θηλάσει

σμίλεψε στὰ γραπτά του ποὺ οἱ πιστοὶ

ὅλων τῶν χρόνων ἔχουν θαυμάσει.

ΕΠΩΔΟΣ

Χρυσόστομε, ἀπὸ τὸν ὕπνο ξύπνα ! Σήκω !

Τὴ Βασιλεύουσα τραντάζει ἰαχή.

Πίσω ὁ λαὸς σὲ κράζει στοῦ Χριστοῦ τὸν οἶκο,

τοῦ λόγου σου νὰ ξανακούσουν διδαχή. (δίς)

Δὲν ἔφθασε στὸ ὕψος του θνητὸς

κι ἡ γλώσσα του χρυσὴ ἄφθαστο κάλλος.

Τὶ κι ἄν μὲ ἐξορία ὁ μισθός ;

θὰ πράξει ὅσα κήρυττε μὲ θάρρος.

Ὦ Ἰωάννη ἡ καρδιὰ σκιρτᾶ

γιὰ τοὺς μεγάλους εἶν’ κοινὸς ὁ νόμος

θὰ πᾶν’ ἐκεῖ ψηλὰ στὸν Γολγοθὰ

ποὺ λαμπυρίζει τοῦ Χριστοῦ ὁ θρόνος.

ΕΠΩΔΟΣ

Χρυσόστομε, ἀπὸ τὸν ὕπνο ξύπνα ! Σήκω !

Τὴ Βασιλεύουσα τραντάζει ἰαχή.

Πίσω ὁ λαὸς σὲ κράζει στοῦ Χριστοῦ τὸν οἶκο,

τοῦ λόγου σου νὰ ξανακούσουν διδαχή. (δίς)

(Στίχοι Κυπρίου Ἀρχιμ. Λεοντίου Χ΄΄Κώστα μὲ κάποιες παραλλαγές

Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

7) ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ

 Σὲ εἶδε κι’ ἀναγάλλιασ’ ἡ ψυχή,

τὰ χρώματά σου, τῆς ἐμίλησαν στ’ ἀλήθεια !

Τῆς δόξας σου ἀντήχησ’ ἰαχή,

καὶ περηφάνεια γέμισαν τὰ στήθια.

ΕΠΩΔΟΣ

(δὺο φορές)

Θρησκεία καὶ Πατρίδα συνταιριάζονται

στὸ ἱερὸ σου σύμβολο, Σημαία,

ὅσοι στοὺς ἱεροὺς ἀγῶνες θυσιάζονται

πάντα παιδιὰ σου θὰ τὰ λέν, γενναῖα.

******

Οἱ λεβεντόκορμοι ἐσὲ κρατοῦν,

δύναμη ἀπὸ σὲ καὶ θάρρος τώρα παίρνουν,

γιὰ σὲ καὶ τὴ ζωή τους ἀψηφοῦν

καὶ κάτω ἀπὸ τὸν ἴσκιο σου πεθαίνουν.

ΕΠΩΔΟΣ

(δὺο φορές)

Θρησκεία καὶ Πατρίδα .......

(Στίχοι ἀπὸ Περιοδικὸ «Πρὸς τὴν Νίκην» .Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

9) ΑΝΕΞΙΤΗΛΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ

Αἰώνων κι ἄν περάσουνε αἰῶνες,

χιλιετηρίδες μύριες κι ἄν κυλήσουνε,

στή Βόρειο Ἤπειρό μας δέν θά σβήσουνε

 τοῦ Ἑλληνισμοῦ περίλαμπρες οἱ εἰκόνες

********

ΕΠΩΔΟΣ

Τά χώματά σου Βόρειο Ἤπειρο ἁγιασμένα

μοσχοβολᾶνε δάφνης μυριομυρωμένα

 π’ ἐμπνέουν καί ἀφήνουν πίσω στόν καθένα χριστιανικό καί ἑλληνικό θυσίας πνεῦμα.

********

Κι ἄν πέσουν στά βουνά της παγετῶνες,

βροχές καί καταιγίδες κι ἄν ὁρμήσουνε,

ποτέ δέν θά μπορέσουν ν’ ἀφανίσουνε

 σημάδια ἀπό τοῦ Ἔθνους τούς ἀγῶνες.

********

ΕΠΩΔΟΣ

Τά χώματά σου Βόρειο Ἤπειρο....

********

Καί πάνω ἔχουν σφραγῖδα τιμημένη,

ἀθάνατη, ἀνεξίτηλα γραμμένη

φαντάζοντας ψηλά σάν ἄλλο στέμμα

εὐεργετῶν, ἡρώων, ἁγίων αἷμα !

********

ΕΠΩΔΟΣ

Τά χώματά σου Βόρειο Ἤπειρο....

(Στίχοι Σπ.Μεσημέρη μὲ κάποιες παραλλαγές. Μελοποίηση Χ.Ἱ.Ἀμαραντινός)

10) ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Ἦχος Πλ. τοῦ Β΄

Ρυθμὸς 4σημος καὶ 7σημος

Τὸ Μεσολόγγι ἔπεσε

τὸ Μεσολόγγι πάει

κλάψε καημένη Ρούμελη

κλάψε θλιμμένη Μάνα

τοῦ ἀντρειωμένου πιὰ ἡ καρδιὰ

παιδιοῦ σου δὲ χτυπάει

τώρα γι’ αὐτὸ λυπητερὰ

θανῆς βαρεῖ καμπάνα.

(Ἀπάντηση Μάνας)

Ποιὸς εἶπε πὼς ἀπέθανε

τ’ ὁλάκριβό μου σπλάγχνο

κι’ ἄν ἔγειρε σὰ γίγαντας

τὸ ξέσαρκο κορμί του

ἐγὼ δὲν τὸ μοιρολογῶ

στεφάν’ ἐγὼ τοῦ φτιάχνω,

νὰ βάνει φωτοκύκλωτο

στὴν ἄξια κεφαλή του. (δὶς)

(Στίχοι Ἰωάννου Σαντάρμη. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

11) ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΝΗΜΗ

Μ’ ἀτσάλινη τὴ θέληση σὰν πέτρ’ ἀπὸ γρανίτη

φλόγα κι’ ὁρμὴ ὁ λόγος σου βροντὴ τοῦ Ψηλορείτη.

Κτίζεις σχολειὰ καὶ Ἐκκλησιές, σπέρνεις τὸν Κύριο στὶς καρδιές,

αὔρα γλυκοφυσάει λεπτή, χάρη τοῦ Πνεύματος ἁπτή, στὴν Ἀφρική.

******

Ἔγνοια σου ξέχωρη, τρανή, σπουδὴ στὰ Ἰατρεῖα.

Κόσμος, λαός, θλίψη, καημός, ἀρρώστια, δυστυχία

συμπαραστάτες ἀκριβοὶ πολύτιμοί σου βοηθοί,

χέρια, ἀγάπη, προσευχή,- κι’ ἄς εἶναι κόντρα οἱ καιροί-, μὰ προχωρεῖ.

******

Τὸ ἔργο σου πολύπλευρο, μ’ ἀδιάκοπο παλμό,

τρέχεις παντοῦ ἀκούραστος, κηρύττεις λυτρωμό.

Πατρίδα σ’ ἔκανες αὐτὲς τὶς χῶρες τὶς ἀλλωτινές,

τὰ πάντα σὺ τὰ ἀφηφᾶς, ἀγρύπνια, κόπο, καρτερᾶς, δὲν σταματᾶς.

******

Μὰ ἦρθε ὅμως, ἡ στερνὴ ἡ κλήσ’ ἀπὸ τὸν Πλάστη,

τὸ κουρασμένο σου κορμὶ καιρὸς νὰ ξαποστάσει.

Καὶ κεῖ ψηλὰ στὸν οὐρανὸ δὲν ἔχεις στάσ’ ἀλλὰ θαρρῶ,

εὔχεσαι γιὰ συνεχιστὲς ἐργάτες γιὰ τὸ θερισμό, πρὸς τὸν Θεό.

******

Γοργόηχες στὴν Ἀφρικὴ ἠχολογοῦν καμπάνες,

νότες τοῦ ἔργου σ’ ἱερὲς σ’ ἀγγελικοὺς παιάνες.

Γλυκὰ κι’ ἀνάλαφρα, Χαρίτων ἱεραπόστολε κοιμήσου.

Καὶ τώρα αἰώνια ἄς χαίρεται στὸν Οὐρανὸ ἡ ψυχή σου,

στὶς ἀνθοστόλιστες βραγιὲς τοῦ Παραδείσου.

(Στίχοι Ἀνθῆς Λιβάνη μὲ κάποιες παραλλαγές. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός).

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ

Τὸν Κύριον ἀγάπησες μὲ ὅλη τὴν καρδιά σου,

δὲν ἔδιωξες τὴν χάρη Του ποτὲ ἀπὸ κοντά σου.

Κι’ ἀπέδειξες στὰ πράγματα, πὼς ὅταν θέλ’ ὁ νέος,

μπορεῖ νὰ μείνει σταθερὸς καὶ πάντοτε ἑδραῖος.

Μὴ λησμονήσουμε ποτὲ πὼς εἴμαστ’ ὁμοδόξων

τέκνα κι’ ἀπόγονοι πιστοί, Πατέρων θεηγόρων.

Ποὺ σήκωσαν τοῦ τύραννου τὴν ἔκδηλη μανίαν,

καὶ χάρισαν στὸ Ἔθνος μας, Ἑλλήνων προστασίαν.

ΕΠΩΔΟΣ

Ὅσιε Πατέρα μας, Νικόδημε θεόφρων,

τῆς Νάξου θεῖον καύχημα, κανόνα Ὀρθοδόξων,

προστάτευε τὰ τέκνα σου ποὺ σὲ παρακαλοῦνε,

ἀπὸ παγίδων τοῦ ἐχθροῦ ποὺ ζάλη προκαλοῦνε.

Οὐρανοδρόμε πρέσβευε, ὅπως ἐμεῖς ῥυσθοῦμε,

μανίας οἰκουμενισμοῦ καὶ ὅλοι νὰ σωθοῦμε.

Προφύλαξον τὸ ποίμνιον δεινῆς «θεολογίας»,

καὶ πλάνης τῆς ὀδυνηρᾶς τῆς «νεορθοδοξίας».

Προστάτευε τὸν κλῆρον μας καὶ τὸν λαὸν Κυρίου,

ποὺ μένουνε εἰς Κόνιτσαν καὶ χώραν τῆς Ἠπείρου,

νὰ ζοῦνε πάντα σταθεροὶ εἰς τοῦ Θεοῦ τὸν δρόμον

κι’ ἀμώμητοι νὰ κρατηθοῦν ἀπ’ τοῦ κακοῦ τὸν κόσμον.

ΕΠΩΔΟΣ

Ὅσιε Πατέρα μας, Νικόδημε θεόφρων,....

Στίχοι Ἰ. Ἀκρίτας , Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός.

ΗΡΩΩΝ ΨΥΧΕΣ

Ἕναν ὕμνο πρωτάκουστο καὶ γλυκὸ τραγουδῆσαν

καὶ τὸν ὕμνο ὡς ἀρχίσαν τῶν ἡρώων οἱ ψυχὲς

ὅλα γύρω μου σώπασαν κι’ ὅλα γύρω μου σβῦσαν...

Κι’ ἦταν Ὕμνος στ’ ἀμάραντο μεγαλεῖο σου, ὦ Χώρα

χιλιοδόξαστη ἐσύ, ποὔχεις δώσει τοῦ πνεύματος

τ’ ἀνεκτίμητα δῶρα στοὺς λαοὺς καὶ τοὺς πότισες

μὲ τ’ ἁγνὸ καὶ τ’ ἀθάνατο τῆς σοφίας κρασί.

Κι’ ἦταν αἶνος στὴ χάρη Σου, καὶ τὸν ἄκουσα ἐγώ,

σὰν οὐράνιο χαιρέτισμα, ὦ Σεπτὴ Πλατυτέρα,

πρὸς ἐσένα τὴν Ἄσπιλη, τὴν γλυκειά μας Μητέρα,

τὴν ἁγνὴ Μεγαλόχαρη, τὴν Τρανὴ Στρατηγό.

Χτυπημένα, ματόβρεχτα στὸ βουνὸ, στὸ λαγκάδι,

τῶν γιγάντων τὰ σώματα ξαπλωμένα θωρῶ

καθὼς πέφτει ἀχνοφώτιστο τ’ ἁπαλότατο βράδυ.

Καὶ ψηλὰ στ’ ἀγγελόχτιστα γαλανὰ αἰθεροπλάτια

τῶν γιγάντων τὰ πνεύματα στήνουν τώρα χορὸ.

Λάμπουν ἥλιοι τὰ πνεύματα, καὶ σὰν ἄστρα τὰ μάτια..

Καὶ στεφάνια δαφνόπλεκτα, κι’ ἀμαράντινοι ἀνθοὶ

στὰ καθάρια τὰ μέτωπα ποὔχει ἡ δόξα σταθεῖ.

(Στίχοι Γ.Βερίτης. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΜΝΟΣ

Μὲ τὸ γλυκό σου τ’ ὅραμα χυθήκαμε στὴν μάχη,

γιὰ νὰ διαβαίνουμε γοργοὶ· πάν’ στὴν κορφὴ, στὴν ράχη

καὶ μᾶς ἐχάρισες ἐσὺ τετράδιπλα φτερὰ

ἀνίκητη ἀπροσμάχητη , πανίσχυρη Κυρά .

Ἡ χάρη σου, Ὀδηγήτρα μας, στὰ βάθη μας περνᾶ.

κι’ οὔτε τὰ χιονοσκέπαστα, πανύψηλα βουνά,

δὲν μπόρεσαν οὔτε στιγμὴ νὰ κόψουν τὴν ὁρμή μας,

Σὺ χύνεις φλόγα στὴν ψυχὴ κι’ ἀτσάλι στὸ κορμί μας.

ΕΠΩΔΟΣ

Ὤ χαῖρε, χαῖρε ἀθάνατη Παρθένε καὶ Μητέρα !

σὲ Σὲνα ὑψώνεται ἡ ψυχὴ κι’ ὁ νοῦς μας νύχτα - μέρα

μέσ’ τοῦ πολέμου τὴν ὀργὴ καὶ μέσ’ στὴν καταιγίδα,

τοῦ Γένους θεία καὶ γλυκειὰ παρηγοριὰ κι’ ἐλπίδα.

Γιὰ τὴν ἀπάντεχη χαρά, γιὰ τὴν τιμὴ τὴν τόση,

γιὰ τὴν οὐράνια δύναμη ποὺ Ἐσὺ μᾶς ἔχεις δώσει,

ὅσο θὰ ζεῖ ἡ Ἑλλάδα μας , Μητέρα τρισμεγάλη,

τὴ Δόξα Σου, τὴ Δόξα Σου, τὴ Δόξα Σου θὰ ψάλλει.

Καὶ τὴ στιγμὴ ποὺ ἀκράτητοι γιὰ τὸν ἀγῶνα ὁρμήσαμε,

μὲ τὸ γλυκὸ σου τ’ ὅραμα Παντάνασσα ἀναστήσαμε

τῶν Περσομάχων τὶς ψυχὲς καὶ τῶν Ἀβαρομάχων

καὶ μὲ λαχτάρα ψάλαμε τὸν Ὕμνο «Τῇ Ὑπερμάχῳ».

Ἐσένα πού’ χαν πρόμαχο κι’ εἶχαν ἐσένα ρύστη

ψηλὰ στὰ τείχη ἐφύλαγες τοῦ Βυζαντίου τὴν πίστη

τὶς δάφνες τῶν Θερμοπυλῶν, τὰ κλέη τῶν Νικηφόρων

μαζί μας ἔσμιξαν σεπτῶν φωνὲς αὐτοκρατόρων.

ΕΠΩΔΟΣ Ὤ χαῖρε, χαῖρε ἀθάνατη....

(Στίχοι Γ.Βερίτης. Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός)

ΕΜΠΡΟΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ !

Ἐμπρὸς ! Ἐμπρός !

Ἐμπρὸς ἀδέλφια σηκῶστε τὸ κεφάλι,

χτυπῆστε μὲ ἀνδρεία τὴν σκλαβιά,

τὴ δόξα τῆς Ἑλλάδος μας καὶ πάλι

κοιτᾶξτε καὶ ὁρμῆξτε στὴ φωτιά !

ΕΠΩΔΟΣ

Χειμάρρα, Ἀργυρόκαστρο, Κλεισούρα,

Αὐλώνα, Τεπελένι, Κορυτσᾶ,

τὴν γαλανόλευκη σηκῶστε τώρ’ ἀντρείκια,

φωνάζοντας μὲ θάρρος :

ΕΛΛΑΔΑ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

Ἐμπρὸς ! Ἐμπρός !

Ἡ Βόρειος Ἤπειρός μας χρόνια ματωμένη

στῶν Ἀλβανῶν τὴν ἄγρια σκλαβιὰ

ἐλεύθερη νὰ ζήσει περιμένει

τὴν ἁλυσίδα νὰ συντρίψει τὴ βαριά.

ΕΠΩΔΟΣ

Χειμάρρα, Ἀργυρόκαστρο, ....

Ὁ Σεβαστιανὸς ὁ ἐπίσκοπος τοῦ χρέους

καὶ τῆς θυσίας ὁ λεβέντης ἀρχηγὸς

τὸ δρόμο τῆς ἐλευθεριᾶς σᾶς δείχνει

καὶ θὰ φωτίζει τὸ μεγάλο σας σκοπό !

ΕΠΩΔΟΣ

Χειμάρρα, Ἀργυρόκαστρο, ....

Ἀνατολὴ Ἰωαννίνων 25.11.08

 Στίχοι Α.Σ. , Μελοποίηση Χ.Ἱ. Ἀμαραντινός.